از وقتی راجع به روزها و داستان ها در کنار هم فکر کردم، فهمیدم داستان ها و روزها با هم خیلی فرق می کنند. در روزهای واقعی، آدم ها شبیه هیچ داستانی نیستند و داستان ها هربار به حیلت و مکارگی، به اسم واقعیت به خوردمان داده شده اند...

فکر کن حالا که دست برده ام گَرد از روزهای خسته ام پاک کنم؛ خستگی مرا در خود اسیر کرده باشد! قرار بود فقط دستم را روی آینه -ی فرضی- بکشم و و گَرد پاک شود. اما خب! جهانِ انتزاعی افکار، اینقدر ساده برخور

***** برای جلب اعتماد انسانها باید بتوانیم منظور خود را به درستی بیان کنیم.